Guru Kehidupan

Ada orang datang dalam hidup kita hanya seketika, tetapi meninggalkan kesan yang kekal seumur hidup.

Begitulah kisah Ir. Ong See Boon dalam perjalanan kerjaya saya.

Saya mengenali beliau ketika memasuki tahun ketiga bertugas di Morisem Palm Oil Mill B. Pada waktu itu, beliau baru dilantik sebagai General Manager, Engineering Group Department di peringkat syarikat. Sebelum menyertai syarikat kami, beliau telah berkhidmat di sebuah GLC terkemuka negara dan membawa bersama pengalaman berpuluh-puluh tahun dalam dunia kejuruteraan.

Sejak hari pertama bertemu, saya sudah tertarik dengan peribadi beliau.

Bukan kerana gelaran "Ir." di hadapan namanya, tetapi kerana kerendahan hati yang dimilikinya.

Ketika itu, saya masih seorang jurutera muda yang menyimpan impian besar. Salah satu cita-cita saya ialah menjadi Jurutera Profesional. Apabila mempunyai seorang ketua yang telah mencapai impian itu, saya merasakan seolah-olah saya sudah menemui orang yang tepat untuk dijadikan mentor.

Beliau tidak pernah bercakap dengan nada seorang bos.

Sebaliknya, beliau berbicara seperti seorang ayah yang sedang membimbing anaknya.

Setiap patah perkataan disampaikan dengan tenang. Tiada suara yang tinggi. Tiada ego. Tetapi setiap nasihatnya begitu dalam maknanya. Bagaikan hujan yang turun ke tanah yang telah lama kering, segala pesanan beliau terus meresap ke dalam fikiran saya dan menjadi bekalan sepanjang perjalanan kerjaya.

Namun, pertemuan itu tidak lama.

Tidak lama kemudian, beliau berpindah ke syarikat lain. Walaupun begitu, hubungan kami masih diteruskan. Setiap kali saya berdepan dengan cabaran dalam kerjaya, saya akan menghubungi beliau untuk mendapatkan pandangan.

Satu nasihat beliau yang tidak pernah saya lupakan sehingga hari ini ialah:

"Jangan hanya menjadi jurutera yang memahami mesin. Belajarlah juga mengurus manusia. Jika kejuruteraan ialah sains, pengurusan juga ialah satu sains—sains mengurus manusia."

Pada ketika itu, saya hanya mengangguk.

Tetapi belasan tahun kemudian, apabila saya memegang pelbagai jawatan kepimpinan, mengurus pasukan, menyelesaikan konflik dan membangunkan organisasi, barulah saya benar-benar memahami maksud kata-kata beliau.

Rupa-rupanya, seorang jurutera yang hebat bukan hanya mahir menyelesaikan masalah teknikal.

Dia juga perlu mahir memahami manusia.

Masa terus berlalu.

Kesibukan hidup menyebabkan kami akhirnya terputus hubungan selama bertahun-tahun.

Sehinggalah hujung minggu yang lalu.

Selepas satu "misi jejak kasih", akhirnya saya berjaya mendapatkan nombor telefon beliau. Kami mengatur pertemuan di Shah Alam.

Saat melihat beliau melangkah masuk, saya seolah-olah kembali menjadi jurutera muda yang dahulunya begitu banyak belajar daripada beliau.

Kini beliau berusia 75 tahun.

Masih memandu sendiri.

Masih aktif menjadi perunding (consultant).

Masih petah berbicara.

Masih tajam pemikirannya.

Walaupun hampir setahun lalu beliau menjalani pembedahan jantung, semangat hidupnya masih luar biasa.

Kami berbual selama beberapa jam.

Tentang kisah lama.

Tentang dunia kejuruteraan yang semakin berubah.

Tentang cabaran generasi muda.

Tentang kehidupan.

Dan sebelum kami berpisah, beliau meninggalkan satu lagi nasihat yang mungkin lebih berharga daripada semua ilmu kejuruteraan yang pernah beliau ajarkan.

Beliau berkata,

"Walau setinggi mana kerjaya kita, walau sebanyak mana harta yang kita kumpulkan, apabila usia semakin lanjut, pastikan keluarga sentiasa berada di sisi. Jangan biarkan sisa umur dihabiskan sendirian tanpa keluarga."

Kata-kata itu sangat sederhana.

Tetapi semakin saya memikirkannya, semakin saya sedar betapa dalam maknanya.

Pada malam itu juga, beliau memberitahu bahawa beliau ingin membawa isterinya keluar makan malam sempena ulang tahun kelahiran isterinya.

Mendengar cerita itu, saya tersenyum.

Barangkali, di situlah sebenarnya definisi sebuah kehidupan yang berjaya.

Bukan sekadar jawatan.

Bukan sekadar gelaran "Ir.".

Bukan sekadar pengalaman puluhan tahun.

Tetapi apabila di penghujung usia nanti, masih ada tangan yang menggenggam tangan kita.

Masih ada pasangan yang menunggu kita pulang.

Masih ada anak-anak dan keluarga yang menjadi sebab untuk terus tersenyum.

Saya datang menemui seorang mentor untuk mengenang masa lalu.

Tetapi saya pulang membawa satu pelajaran baharu tentang masa depan.

Terima kasih, Ir. Ong See Boon.

Sesetengah guru mengajar kita cara membina sebuah kilang.

Tetapi guru yang hebat mengajar kita cara membina sebuah kehidupan.

Doakan Ir. Ong See Boon dan isteri dikurniakan kesihatan berpanjangan.